Odbitki przez internet, wywoływanie zdjęć - Fotocyfra.net
Duże i małe miasta
Łatwo zgubić się w dużym mieście. Jeszcze łatwiej, gdy jest to duże znane miasto. Warto pojechać do Krakowa, przejść się Królewskim Traktem, zadrzeć głowę kilka razy ku gotyckim strzelistościom, nie oprzeć się urokowi krużganków na Wawelu. Warto też zgubić się w anonimowym tłumie. Raz na jakiś czas taka terapia wtopienia się w pędzący tłum nie zaszkodzi. Ja jednak jakoś wolę mniejsze rozmiary. W Krakowie, Wrocławiu czy Gdańsku gubię się zbyt często, jak w zbyt luźnych spodniach. Te miasta są jak luksusowe szarawary, toniesz w nich płacąc słono za przyjemność utonięcia. A przecież tak blisko z nich do miasteczek równie urokliwych, a pozbawionych przytłaczającej masy ludzkiego animuszu, wyzbytych niebezpieczeństwa otarcia się o pierwszego lepszego imbecyla, schowanych w zapomnieniu jakby w zakurzonym kącie, często zaniedbanych, ale o wiele bardziej autentycznych i traktujących przybysza jako kogoś wyjątkowego. Gdy zgubisz się w małym miasteczku zaraz odnajdą cię oczy tubylców, ciekawskie wszystkiego, co spoza podwórka. W zaułkach prowadzących do uśpionego rynku nie miniesz się z grupą wrzeszczących kolonistów, a jeśli się potkniesz, to o prawdziwie stary, pamiętający kilka stuleci bruk. Łatwo zgubić się w wielkim Krakowie, ale o wiele przyjemniej odnaleźć się w Lanckoronie. 
Pojedźmy do Kazimierza – podobno tam zachód ze wschodem się zderza, a dni płyną smugą łagodną.
Pojedźmy do Lanckorony – słyszałem, że z głów schodzą korony, tak jak chciałem 
Pojedźmy do Gniewu czasem – no, nie wiem… Tam złość schowana za pasem, wraz z gniewem
Pojedźmy do Dorohuska – dlaczego? Tam zionie ostatnia pustka i strach nie lęka się niczego 
Pojedźmy do Bogatyni – może wtedy porachujemy się z tymi co od przypadku i biedy
Pojedźmy do Pińczowa – no właśnie - można tam zacząć od nowa to co gaśnie
Pojedźmy do Krasiczyna – adrenalina? Nie z tego Krasiczyn słynie – czas tam płynie
Pojedźmy do Zwierzyńca – nic dziwnego. Tam rośnie czas na dziedzińcach z klocków lego 
Pojedźmy na koniec kraju tego, co państwem nie potrafi być.
Może tam nas nie znajdą, może tam można żyć .
Czarny Bocian
